Limburg is niet meer gewend aan zware sneeuwval. Dat is wel duidelijk geworden, nu voor het tweede jaar op rij er een dik pak sneeuw heeft gelegen. De afgelopen periode heeft de afvoer van het smeltwater in vooral Limburg voor problemen gezorgd. Het valt niet uit te sluiten dat hevige sneeuwval in de toekomst vaker voorkomt. Het is daarom tijd om maatregelen te nemen bij de inrichting van de openbare ruimte en bij het ruimen van de sneeuw.
De wateroverlast had te maken met forse regenval stroomopwaarts van de Maas en de snel ingezette dooi, waardoor het sneeuwdek in Limburg en de Ardennen in korte tijd in de rivier belandde. Grote hoeveelheden smeltwater moesten in korte tijd worden afgevoerd. De problemen in Limburg vielen - vergeleken met die in België - nog mee. Als de dooi in nog kortere tijd had plaatsgevonden, zou de overlast aanzienlijk groter zijn geweest.
Het smeltwater moet eigenlijk voor een belangrijk deel via het riool worden afgevoerd. Dan veroorzaakt het voor bewoners geen overlast en komt het niet direct in de Maas terecht. Maar de rioolputten in de goten van wegen (ook wel kolken genoemd) raakten verstopt doordat de sneeuwschuivers hopen sneeuw naar de zijkant van de weg schoven en burgers sneeuw van de stoep in de goot veegden. Hierdoor kon het smeltwater onmogelijk goed via het riool worden afgevoerd. Het smeltwater zocht haar eigen weg en stroomde dan naar het laagste punt in de buurt. Dat leverde lokaal wateroverlast op, maar ook versnelde afvoer naar de Maas en zijbeken.
Door de verstopping van de kolken werd het moeilijker het water af te voeel ren naar de recent aangelegde waterbuffers. Overtollig water, bijvoorbeeld tijdens hevige regenval, kan normaal gesproken via gescheiden rioolbuizen naar deze buffers toe. Dat gebeurde de afgelopen tijd dus veel minder. Nu is het zo dat 30 centimeter sneeuw ongeveer 30 millimeter smeltwater oplevert.Zo'n hoeveelheid is van grote invloed op de stand van de Maas, als het niet in de buffers terecht komt. De buffers zorgen er namelijk voor dat het smeltwater er langer over doet omin de beken en Maas te komen.
Op de korte termijn zou het mooi zijn als sneeuwschuivers en inwoners de sneeuw niet langer bovenop de rioolputten schuiven. Op de lange termijn moeten we echter aan andere oplossingen denken.Wegen die toe zijn aan een nieuw wegdek moeten hol in plaats van bol worden gemaakt. Met andere woorden: het diepste punt moet in het midden van de weg komen. Nu bevinden de diepste punten zich nog in de goot bij de stoeprand.
In de nieuwe situatie kan de sneeuwschuiver de sneeuw gewoon naar de kanten van de weg blijven schuiven. En de inwoners mogen hun stoep blijven schoonvegen richting stoeprand zoals voorheen. De sneeuw ligt dan nog steeds langs de weg. Maar de rioolputten staan nu in het midden van de weg. Zo kunnen ze niet verstopt raken met sneeuw. Het smeltwater kan er gemakkelijk in wegstromen. Bijkomend voordeel is dat tijdens zware regenval de weg zelf ook als tijdelijke buffer kan dienen. Door het holle ontwerp kan er meer water op de weg staan. Zo stroomt het minder snel de omliggende woningen in.