Green4Fuel: haalbaarheidsstudie naar biobrandstoffen uit groene restmaterialen
Bij de werkzaamheden van hoveniers, groenvoorzieners en cumelabedrijven komen grote stromen groenmateriaal vrij, die momenteel voornamelijk richting compostering gaan. Eind 2010 ontstond het initiatief van drie brancheverenigingen om te beoordelen of deze groenstromen ook kunnen worden ingezet voor het maken van brandstof. In de eerste helft van dit jaar is een haalbaarheidsstudie uitgevoerd.
In dit artikel (het eerste in een reeks) de achtergronden en eerste resultaten.
De tijd dat er werd gesproken over groenafval lijkt steeds meer achter ons te liggen. De discussie gaat nu meer om een aantal vragen. Kunt u groenafval nuttig hergebruiken? Kunt u van de ‘grondstof’ groenmateriaal eigen bio-energie maken? Onder welke condities kan dit rendabel? En hoe moeten bedrijven samenwerken om dit daadwerkelijk te realiseren? Met andere woorden: is het technisch en economisch haalbaar om groenmateriaal om te zetten in bio-energie?
In de huidige praktijk worden hout en houtachtige bestanddelen afgezet in composteerinrichtingen, in de houtindustrie en in energiecentrales in Nederland of in de buurlanden. De groene stromen bestaande uit blad en grasachtige bestanddelen gaan nu voornamelijk richting composteringsbedrijven. In veel gevallen zijn dit kostenposten voor de cumelabedrijven. De restmaterialen zijn afvalmaterialen. Voor de verwerking daarvan moet doorgaans worden betaald. Kan dat niet anders?
Keten met biomassa
Ingenieursbureau DHV opperde het idee om gezamenlijk te kijken naar het samenwerken in een keten, met als doel gezamenlijk meerwaarde te genereren. Deze meerwaarde bestaat uit twee componenten. Allereerst is dat het gunningsvoordeel bij aanbestedingen. Een breed scala van opdrachtgevers behoort tot de vaste klantenkring van de cumelabedrijven. Daaronder behoren rijks-, provinciale en lokale overheden, waterschappen, woningcorporaties, bedrijven en particulieren. In overheidsaanbestedingen speelt duurzaamheid een steeds grotere rol. De overheid besteedt steeds meer werken aan waarbij de inschrijver die kan aantonen dat hij afval nuttig hergebruikt en daardoor zijn ‘kooldioxidevoetafdruk’ (CO2-footprint) verkleint gunningsvoordelen krijgt. Deze vorm van aanbesteden, het duurzaam inkopen, zal steeds meer worden toegepast.
Ten tweede is er een financieel voordeel. In plaats van een kostenpost kan het groenafval een inkomstenbron worden. Uit het groenafval kunnen groene grondstoffen van waarde worden gewonnen, zoals groengas. Groengas, ook wel bio-CNG of bio-LNG genoemd, heeft dezelfde samenstelling als aardgas en kan onder meer worden ingezet als brandstof voor het eigen wagenpark. Als er meer groengas wordt geproduceerd dan er wordt gebruikt, kan het merendeel bovendien worden verhandeld. De overheid stimuleert het rijden op groengas. Er komen daardoor steeds meer (vracht) wagens die op groengas rijden.
Green4Fuel: opzet onderzoek
Onder de werktitel Green4Fuel hebben de brancheverenigingen VHG (hoveniers), NOVE (brandstoffenleveranciers) en CUMELA Nederland ingenieursbureau DHV opdracht gegeven de haalbaarheidsstudie uit te voeren en het proces te begeleiden. Het traject kent de volgende fasen:
1. Haalbaarheidsstudie.
2. Uitvoeren van (een) pilotproject(en).
3. Marktintroductie.
Na iedere fase wordt besloten of de volgende fase van start gaat. Agentschap NL heeft de haalbaarheidsstudie mede gefinancierd. Verder heeft de stichting Sust-enable Forum expertise geleverd.
Zodra Agentschap NL de haalbaarheidsstudie openbaar maakt, zal deze te downloaden zijn vanaf de CUMELA-website. In de studie wordt dieper ingegaan op de biomassastromen in Zuid-Holland.
Lees het volledige artikel onder Downloads.